BABEL

BABEL.

Vergelijkbaar met het verhaal van de Toren van Babel bouwt de mensheid vandaag de dag ook een toren, maar niet één van steen, één van kleding die wij niet nodig hebben, maar we denken deze kleding wel nodig te hebben. We praten een soort van “mode taal” maar eigenlijk begrijpen wij elkaar niet meer. We over-produceren alleen maar voor het geld en we zetten deze producten in de markt alsof we ze nodig hebben, dat we niet zonder ze kunnen, maar waarvoor? Voor een “hoger mode doel”?

“Met deze collectie wil ik de bezoeker laten nadenken over mode. Is mode de reden waarom je elke dag opstaat? Is het je religie? Ben je bewust van de vervuiling die de mode industrie met zich mee brengt? Heb je echt zoveel kleding nodig als dat je koopt?
Als mode ontwerper stel ik mijzelf deze vragen. Het maken van de collectie, het onderzoek, de keuzes, de presentatie, het is allemaal een groter geheel om mijn eigen weg te vinden en andere te laten nadenken over mode.” 

De installatie.
Wat je ziet is een toren van tweedehands kleding. Bovenop deze toren staan mensen te poseren met de nieuwste kleding. Geadoreerd door Instagram volgers krijgen ze “likes” met de minuut. Dit sociale, bijna religieus ritueel vind dagelijks plaats.

De collectie.
Het materiaal wat er gebruikt is voor de collectie zijn een productie overschot en/of afgekeurd omdat het verkleurd, beschadigd of een andere reden heeft om niet meer het reguliere verkoopkanaal in te gaan. Als een kleine stoffen winkel dit materiaal niet gekocht had zou het waarschijnlijk ook op een afvalberg terecht komen of verbrand worden. Dit is Kasper zijn manier om te laten zien dat dit materiaal nog prima te verwerken is tot kleding.

De silhouetten zijn een combinatie van de periode waarin de Toren van Babel bestaan heeft samen met moderne silhouetten en drapeer technieken van Hisako Sato en Usha Doshi. 

Foto’s: Richard Terborg.
Model: Tara Koppers.